sensiwattes

sensiwattes

Sensiwattes?

Ieder mens heeft te maken met sensorische integratie. Het is de manier waarop onze zintuigen signalen doorgeven aan onze hersenen waarop we onze omgeving kunnen waarnemen en ons staande kunnen houden in die omgeving en het leven. Een groeiende groep kinderen en volwassenen lopen tegen problemen aan in de sensorische integratie omdat de signalen te zwak of te sterk doorgegeven worden en omdat onze zintuigen steeds meer belast worden in de moderne wereld en efficiënter aan de bak moeten.

Kermis 2015

SI AlgemeenPosted by Sensiwattes Mon, August 31, 2015 13:37:00

Een kermis waarin duidelijk ook weer zichtbaar wordt hoe dochter groeit en hoe dapper ze verder gaat. Geen meltdown, en geen koptelefoon nodig gehad. Wel even snel de oordopjes gepakt voor het vuurwerk. Ineens hoe trots ze is; kijk mam, nu ben ik 7, nu kan ik het wel. Het lijkt verschil voor haar uit te maken nu ze bij de grotere kinderen gaat horen, echt een mindset voor haarzelf. Voor mij, als het maar werkt voor haarzelf. Ze overwint zichzelf rap! Met een dapper hard; want ik zie hoe ze zichzelf verzet. En hoe ze ook tactiekjes voor zichzelf inhoudt, rust bewaart, als het allemaal teveel wordt.

Ze groeit! Met name sinds we bij de pony's zijn, lijk ik daarin een positief stijgende lijn te zien; een plek waar ze vele dagen per week doorbrengt en waar men met een open kijk naar haar blijft kijken ook al kan ze wonderlijke dingen doen of de plank misslaan. Ze wordt meer gezien, en dat werpt voor de bevestiging en versteviging van haarzelf vruchten af. Voorafgaand natuurlijk al door de wijze waarop de fysio haar ziet en adviezen geeft; en vervolgens kunnen we het in de praktijk spontaan ten uitvoer brengen (we lopen er gewoon tegen aan; geen strak gedirigeerd schema of plan).

En ikzelf ontdekte gisteren dat ik zelf nog wel wat te behalen heb mogelijk op sensorisch gebied :') Daar waar ik dochter zie groeien daar wordt meer en meer duidelijk hoe kwetsbaar ik zelf ben nog op vestibulair gebied. Met mijn benen over de rand van de kade zitten was voor mij de spannendste attractie van de hele kermis; ik hield het niet langer dan 1 minuut vol; de adrenaline schiet dan door mijn hele lijf met continue warningsignals. Dan ook weer fijn; dit is SI; zo voelt het; hier kunnen we kinderen mee helpen om te oefenen en versterken!






  • Comments(0)//www.sensiwattes.nl/#post13

Heb je dat nou ook wel eens?

SI AlgemeenPosted by Sensiwattes Sat, March 21, 2015 19:03:53
Doorgewinterde, door de wol geverfde SI moeder.
Inmiddels op veel dingen wel creatief kunnen schakelen.
En dochter kan steeds meer hebben.

Maar dan...

Gezellig nog even naar de opening van de speeltuin waar we wel vaker komen. Met een leuk gemoedelijk thema.

En.... roltoeters....

Dat dus ja, een geluid waar dochter nog steeds veel moeite mee heeft. Ik dacht laatst nog; ze heeft nooit meer haar handen voor haar oren, ook al heeft ze nog wel last van geluiden; het gaat steeds beter!



In de straat op enige afstand van de speeltuin deed ze al haar handen voor haar oren. Omkeren naar huis zou ook een grote teleurstelling zijn. De rust opzoeken was er niet bij, want de roltoeters waren overal in de speeltuin. Ze stond tegen me aangeklemd, haar vingers in haar oren. Vriendinnetje die wilde spelen, oma die probeerde te troosten, leuke spelletjes, het baat niet. Op het moment dat ik vriendlief wilde bellen als redder in nood wilde ze naar huis.

Uiteindelijk toch vaders even gebeld; de redder in nood! Met koptelefoon. In paniek raakte ze, smekend, in tranen; vlak voor vaders arriveerde.

En wat een opluchting is het dan, die koptelefoon.
Ze kon weer spelen, genieten.... Lekker de hort op met haar vriendin zonder die mama's.

Eenmaal uit de speeltuin doet ze opgelucht haar koptelefoon weer af.
'Mama, het deed echt pijn aan mijn oren de roltoeters'.



  • Comments(0)//www.sensiwattes.nl/#post11

Vestibulair? Proprioceptie? SI Termen!

SI AlgemeenPosted by Sensiwattes Sun, September 14, 2014 20:48:58
Vestibulair? Proprioceptie? Wat een termen allemaal! En niet alledaags!
Als moeder weet ik inmiddels wat deze termen inhouden en gooi ik te pas en te onpas met de termen omdat ze zo logisch en sluitend zijn; maar de termen zijn niet voor iedereen bekend. Wat houden ze in? Hier een korte uitleg:

Visueel

Voor de meeste mensen wel bekend; de zintuiglijke signalen die je met je ogen waarneemt. Ook hierin kun je gevoelig reageren of juist ongevoelig voor zijn. Denk aan bijv gevoelig voor zonlicht of veel visuele prikkels; of juist veel visuele prikkels opzoeken.

Auditief

Ook voor veel mensen wel bekend; het is hoe we de wereld waarnemen via de oren; hoe we horen. Ook hier kan je overgevoelig of ongevoelig voor zijn; last hebben van geluiden of juist het fijn vinden als de tv of radio hard staat.

Tactiel

Dit heeft vooral met de huid te maken; last hebben van labeltjes in kleding; moeite hebben met aanraking of juist veel aanraking of stevige aanraking nodig hebben. Zo kun je gevoelig zijn voor zachte aanrakingen maar wel een stevige knuffel als fijn ervaren.

Vestibulair

Dit heeft te maken met het evenwicht en het aanvoelen van beweging in je lichaam. Als je vestibulair overgevoelig bent dan geven je zintuigen heel wat waarschuwingssignalen af op het moment dat je de trap afloopt, op straat loopt, als iemand te dichtbij komt of als een kind speelt of in klimtoestellen klimt.
Bij ongevoeligheid is het juist fijn om dit soort uitdagingen op te zoeken; veel rondjes draaien.

Proprioceptie

Hier gaat het om de aansturing van de spieren, de verhouding tot de omgeving.
Een beker op tafel zetten, inschatten hoe groot je een sprong moet maken. Het contact en de controle die je over je lichaam hebt ten opzichte van de omgeving.

Andere zintuigen

Daarnaast kunnen mensen overgevoelig of ongevoelig zijn op de andere zintuigen; mondgevoel, reuk, maar ook het kunnen reguleren van lichaamsfuncties (bijv. temperatuur).

Over- en ongevoeligheid

In Engelse termen wordt gesproken over seeking en avoiding gedrag. Seeker is als je ongevoelig bent voor bepaalde zintuiglijke informatie en je lichaam om meer zintuiglijke input vraagt (tv hard, veel bewegen, hard praten). Avoider is als je overgevoelig bent voor zintuiglijke input en de input die je ontvangt al snel teveel wordt; denk aan het afdekken van de oren voor geluid.
Deze over- en ongevoeligheid kunnen naast elkaar staan; zelfs op dezelfde gebieden.

Hier een Engelstalig filmpje met de uitleg over de verschillende termen:








  • Comments(1)//www.sensiwattes.nl/#post3

De trap.

SI AlgemeenPosted by Sensiwattes Thu, August 28, 2014 13:58:11

Ja ik kan het me nog herinneren; ik zie het nog letterlijk voor me!

In de Kofa Spruyt op de Langestraat in Alkmaar; ik zal een jaar of 6 zijn geweest.
Mijn moeder liep al naar beneden; ik liep achter haar aan; en daar sloeg te paniek toe. Echt paniek; huilen, mijn moeder ging naar beneden, maar ik durfde niet, ineens sloeg die paniek toe.
Een aardige meneer hielp me naar beneden. Dat was het; het was OK. Maar nu 30 jaar later staat dat beeld nog op mijn netvlies gebrand, ik kan het zo weer terug halen.

Toen wist ik niet wat ik nu inmiddels wel weet. Mijn ouders wisten het ook niet, wat ik nu als ouder wel weet.
Steeds meer puzzelstukjes vallen op hun plaats en ineens is het zo logisch.

Dit is wat ik ook bij mijn dochter terug zie; en ik zie ook het beeld terug van mijn vader die vastgeklampt tegen de bergwand stond toen we het geitenpaadje kozen op de Jungfraujoch in Zwitserland.

Dit is geen hoogtevrees. Ik heb het zelf altijd maar omschreven als valvrees; want ik heb het nooit als hoogtevrees ervaren.
Het gevoel krijg ik al als ik op een klein balkje sta, over een brug loop, gymmen, bokspringen, al die gekke lichamelijke dingen.

Vanochtend liep ik er weer tegen aan; ohwja; lopen op zich is ook al best spannend; alsof je op eieren loopt; het gaat niet helemaal geaard.
Maargoed, dochter op school afgedropt, even naar de Middenwaard.

Sjips; dilemma!

Mijn dochter is niet mee! Nu kan ik me niet verschuilen achter het feit dat ik de lift wel neem omdat dat voor mijn dochter zo leuk is!?
En tjah, als iemand met overgewicht is het natuurlijk not done om de lift te nemen; dan denken mensen weer; "tssss, vind je het gek!?" Of goedbedoelde adviezen dat het toch beter is als ik de trap neem, omdat men denkt me daarmee te helpen, met een zeer welwillend goed hart. Trappen die ik gewend bent geen probleem, ik wil ze nog wel 2x op en af lopen hoor extra!? Als ik daarmee iets bewijs!?

De zinnen heb ik al klaar; een grapje; "ja trap op durf ik wel; geen probleem!" Ik hou wel van een beetje zwoegen. En trap op doe ik dan ook wel demonstratief.
Maar die trap af; ohw help!!??
En zeker die trap! Hij wiebelt, kraakt, open roosters. Toch doe ik het, want ik kan als mens met overgewicht natuurlijk niet de lift nemen, want dan gaan mensen weer denken, en ik ben toch een beetje koppig, of doe aan zelfkastijding, om te bewijzen. Maar wat bewijs ik? Weten zij veel dat daar nog andere uitdagingen in het spel zijn?

Dus eerste traptrede *alarm* *alarm* *dingdingding*; ohw; dat was mijn vestibulaire waarschuwingssysteem; dat ging af. Ieks! Het wiebelt echt echt!
Het zijn geen irreële angsten, geen irreële gedachten; dit is het sensorische waarschuwingssysteem in mijn lijf die het leven net even wat extra spice geeft.
Het slaat bij mij ook niet om naar angst, maar het maakt het net wel allemaal even wat spannender.
En het kan het leven sterk beïnvloeden! Dat zie ik nu ik zelf moeder ben en de zorg heb voor een leuk, lief, maar erg sensorisch meisje.
Ineens zie ik mezelf terug als klein meisje; en ineens snap ik zoveel! Nee, je gaat niet kriskras door de klimrekken met andere kinderen. Betekent dit dat je niet sociaal bent? Nee hoor, alleen je alarmpjes gaan steeds af. Vestibulaire overgevoeligheid staat zelfs in lijn met spraakproblemen blijkt.
Met een beetje mazzel ben je dan ook nog eens heel slim, kun je snel oplossinkjes bedenken, omdenken, en creatief denken, om op jouw eigen gemaskeerde en compenserende manier mee te komen, zodat mensen wel zien dat er wat is, maar ook niet goed kunnen achterhalen wat zodat de wat serieuzere problemen ook ongezien blijven als sensorische integratie problemen, lage spierspanning of hypermobiliteit. Maar de spanning blijft, en er is ook niet zo 1,2,3, een oplossing voor. Het is overleven, gewenning, het was er altijd al.

En ineens is daar sensiwattes; sensorische integratie. De hit van het jaar! Ik zie de interesse in en de inzet rondom sensorische integratie wel groeien.
En is dit nieuw? Nee, zolang als mensen al bestaan bestaan we ook uit zintuigen. En snoezelruimtes worden al langer ingezet in de zorg voor ouderen en bij mensen met down syndroom.
Alleen ik zie wel steeds meer kinderen in de knel komen zintuiglijk. Ineens hebben veel meer kinderen baat bij die aanpak en dat begrip; de een in mildere mate, de ander in zwaardere mate.
Het bekende beeld is het kind met de handen op de oren. Als ik door de stad loop op de kermis zie ik echt niet alle kinderen met handen op hun oren. Mijn dochter wel; ze geeft duidelijk aan dat ze last heeft, door haar oren te bedekken en het uit te spreken dat ze echt last van de geluiden heeft, hoe leuk ze de kermis ook vindt.
En toch hoor ik het veel om me heen, en zie je het steeds meer terug op scholen.
Auditief is de meest zichtbare vaak; maar vestibulair heeft ook zo'n grote impact!

Is het zielig? Nee. Maar het maakt het leven gewoon wel net even extra uitdagend. En onze levens zijn zoveel voller, waarbij steeds meer systemen en zintuigen gecombineerd moeten worden, dat de hoeveelheid aan uitdagingen soms net even teveel worden. Soms wordt die druk gewoon net even te hoog voor kinderen. Als volwassene kan ik veel beter kiezen wat wel en niet, kan ik bewust kiezen welke keuze ik maak of welke uitdagingen ik aanga, welke grenzen ik aangeef. Van kinderen wordt gewoon verwacht dat ze het doen. En als ze het niet doen gaan we allerlei labels plakken waarbij geregeld aan de kern voorbij gegaan wordt.
Het neemt de bron niet weg; net even die extra uitdaging. Zou fijn zijn als we dat in ieder geval kunnen begrijpen, kunnen begeleiden, en zien hoe dapper kinderen zijn die dit moeten overwinnen iedere dag weer!

Ohwja, en de trappen van de Sacre Coeur ben ik ook ooit afgedaald toen ik 18 was. Vraag niet hoe, maar ik ben beneden gekomen!

Vestibulair

Dit heeft te maken met het evenwicht en het aanvoelen van beweging in je lichaam. Als je vestibulair overgevoelig bent dan geven je zintuigen heel wat waarschuwingssignalen af op het moment dat je de trap afloopt, op straat loopt, als iemand te dichtbij komt of als een kind speelt of in klimtoestellen klimt.
Bij ongevoeligheid is het juist fijn om dit soort uitdagingen op te zoeken; veel rondjes draaien bijvoorbeeld.






  • Comments(0)//www.sensiwattes.nl/#post0