sensiwattes

sensiwattes

Sensiwattes?

Ieder mens heeft te maken met sensorische integratie. Het is de manier waarop onze zintuigen signalen doorgeven aan onze hersenen waarop we onze omgeving kunnen waarnemen en ons staande kunnen houden in die omgeving en het leven. Een groeiende groep kinderen en volwassenen lopen tegen problemen aan in de sensorische integratie omdat de signalen te zwak of te sterk doorgegeven worden en omdat onze zintuigen steeds meer belast worden in de moderne wereld en efficiënter aan de bak moeten.

Kerstverlichting

HBPosted by Sensiwattes Wed, September 16, 2015 09:51:32
De dagen worden donkerder, buiten lijkt het herfst.
Mooi de tijd om even een stukje over kerstverlichting te schrijven.

Kerstverlichting? Als in knipperende lampjes die SI kids een meltdown kunnen bezorgen? Nee, die inspiratie heb ik nu niet; een week loop ik hier al mee in mijn hoofd; het gaat over wat anders.

Ken je de situatie dat je de kerstspullen van zolder haalt; en wellicht heb je de kerstverlichting zo in de doos gedonderd, of misschien wel netjes opgerold.
Maar zelfs als je het netjes hebt opgerold kan het alsnog 1 grote kluwenmassa worden doordat je aan het verkeerde end trekt (is mij weleens gebeurd althans).

Tjah; en wat doe je dan? Driftig trekken, staan vloeken, even gefrustreerd weglopen, proberen geduldig verder te gaan, weer wanhopig raken.
Het lukraak trekken lijkt geen wonderen te verrichten; als het al gaat lukken dan gaat het veel tijd kosten en levert het veel frustratie.

Wat werkt wel? Aandachtig aanschouwen; het snoer volgen; langzaam met beleid uit elkaar ontrafelen; geen doordachte aannames maken; goed kijken en geduld.
Met dat iets meer geduld en aanschouwen moet je misschien iets meer inzet geven op het moment zelf; jezelf daartoe zetten; maar het resultaat is dat het snoer in veel gevallen sneller en effectiever ontrafelt wordt. Er is daar dus winst! Toch is de valkuil groot om gefrustreerd maar te gaan staan trekken; je wilt immers zo snel mogelijk het plaatje van die mooi opgetuigde kerstboom wat je in je hoofd hebt; dan is zo'n kluwen aan snoer gewoon een dikke tegenvaller.

Wat heeft dit nu met SI te maken?

Nou in mijn ervaring met SI; maar ook HB; en mogelijk de andere bekende labels heel veel!
Je kunt bij deze kinderen te snel aannames maken; en zeker vanuit gebrek aan kennis; over hoe deze kinderen zijn en wat ze nodig hebben. Door snel te trekken, een label erop te plakken, er naar te handelen; kan het zomaar zijn dat de kluwen juist groter wordt. Het kan zomaar zijn dat hoe het kind werkelijk is over het hoofd wordt gezien; het kind niet de hulp krijgt die het nodig heeft; het kind de aanpak krijgt die voorbij gaat aan het kind; wat het kind weer juist verder weg kan drijven en zelfs beschadigen. Je zal dan meer gedrag zien en meer dingen waar geen vat op te krijgen is; de kluwen wordt groter.
Terwijl met geduld gewoon kijken en aanschouwen; even die snelle aanname of dat snelle oordeel even aan de kant schuiven; en nog even afwachten; dat kan het kind het moment gunnen om even meer zichzelf te zijn. De volwassene biedt het ruimte om even echt contact te leggen. En contact is gewoon iets waar alle mensen wel behoefte aan hebben; onvoorwaardelijk contact.

We oordelen, handelen, en nemen te snel aan. Kijk echt naar elkaar, zie het kind, zie de mensen. Hoe zijn ze werkelijk? Begin nu maar met ontrafelen, succes!

  • Comments(0)//www.sensiwattes.nl/#post14

Traag

HBPosted by Sensiwattes Tue, June 23, 2015 21:03:52
Traag....

Wat als jou wereld sneller of trager gaat?

Wat als je wereld zo snel gaat in je hoofd; alle beelden, zintuigen, gevoelens. Niet blind vertrouwen op de autonomie van volwassenen, maar je eigen autonomie en zelf verbanden leggen. Wat als je hoofd een rollercoaster is van gevoel, kleuren, beelden, interpretaties, alle verschillende verwachtingen die de omgeving van je heeft.

Gaat die wereld dan niet veel trager? Hoe kun je in een half uur een heel programma afwerken als je allereerst al eens bekomen moet van onrechtvaardigheid, teleurstelling, verdriet, boosheid of gewoon heel veel blijdschap. Hoe reëel is het om zo snel te schakelen en braaf een voorgekauwd programma volgens de boekjes te volgen? Hoe lang is dan een half uur, of hoe kort?

Hoeveel ruimte verdien je en mag je dan krijgen om even op adem te komen, weer tot jezelf te komen, om te kunnen open stellen tot wat anderen van je verwachten?

Waar ben jezelf en waar is de ander?

Is dat niet waar beelddenkers, hb-ers, si-ers, ass-ers tegen aan lopen?

Even bekomen van die wereld, het verwerken, voor jezelf op een rijtje zetten; en dan overschakelen.

Mogen we verwachten als volwassene dat een kind zo snel omschakelt weg van zijn eigen gevoel, gedachten en ideeën?

  • Comments(0)//www.sensiwattes.nl/#post12

Droombeeld

HBPosted by Sensiwattes Mon, March 09, 2015 09:17:45
Hoogbegaafde kinderen zullen nooit zeggen "ik wil nooit meer naar school!", hoogbegaafde kinderen zullen geen ziekte veinzen met "Mama, ik ben vandaag ziek; ik voel dat ik moet spugen", of gewoon maar zeggen dat de school dicht is en dat het kind vrij is. School is namelijk een plek om te leren, en dat is waar deze leergierige kinderen op bloeien! Tuurlijk vinden zij het zo fijn dat ze dan al trappelend de volgende dat weer naar school mogen!
En zo'n slim kind weet natuurlijk dat moeders weet dat de school niet dicht is; dus het is totaal onlogisch om dergelijke argumenten te gebruiken. Nee; een hoogbegaafd kind zal dat ten nimmer doen!

Een hoogbegaafd kind zal niet in verzet gaat tegen volwassenen, ook al maken volwassenen soms ook weleens foutjes en uitglijers; een hoogbegaafd kind zal daar begrip voor hebben en niet in de rede vallen, verbeteren of regelrecht dwars liggen. Een hoogbegaafd kind zal geen vervelende irritante geluidjes maken of gekke dingen doen in de klas of thuis of zelfs buiten. Ze kunnen namelijk van jongs af aan heel goed reflecteren en zijn altijd verstandig en beheerst; zelfs bij teleurstellingen kunnen ze dat goed behappen, en ze hebben gewoon een engelen geduld met volwassenen.

Een hoogbegaafd kind is uitstekend sociaal ontwikkeld, ook al ontwikkelt het zich zo mogelijk sociaal wat anders; hebben zij andere, grotere verlangens dan leeftijdsgenoten; ze begrijpen heel goed dat ze in de klas met leeftijdsgenoten zitten en dat er van hen verwacht wordt met leeftijdsgenoten zich sociaal te ontwikkelen. Hier zijn zij heel geduldig in en met veel plezier kunnen zij zich vermaken met alle soorten kinderen en mensen zonder dat zij zichzelf hiermee tekort doen. Ze hebben als het ware een vermogen om zichzelf hierin sociaal terug en op te schakelen zodat zij een uitstekende brug slaan tussen zichzelf en kinderen en mensen van alle leeftijden.

Een hoogbegaafd kind zal ondanks zijn uitstekende aanpassingsvermogen nooit gaan onderpresteren. Uiteraard weet dit kind een uitstekende balans te houden tussen niet te ver boven de massa uit te steken, maar wel in oog te houden dat dit kind zelf voldoende uitdaging voor zichzelf creëert binnen wat een school kan bieden waardoor het zichzelf kan blijven stimuleren. Dit kind begrijpt heel goed dat onderpresteren eigenlijk gewoon niet bestaat; maar als het zou bestaan dat het geen constructieve bijdrage zal leveren aan de eigen ontwikkeling.

Een hoogbegaafd kind zal uitdagingen altijd aangaan, zich nooit onzeker of faalangstig voelen. Het begrijpt heel goed dat het onderweg is om te leren als er al dingen zijn die lastig zijn voor dit kind. Perfectionisme zal dit kind niet hinderen aangezien dit kind dusdanig bewust is dat het geheel ongecompliceerd kan loslaten en overgaan tot ongecompliceerd leren als er sprake is van een uitdaging in het leerproces; ALS! (Maar uiteraard weten we allemaal dat dit kind gewoon alles meteen goed beheerst, het zijn immers wonderkinderen). Uiteraard komen er ook geen leerproblemen voor bij deze kinderen en beheersen ze alle leerstijlen die er bestaan om ten volste te kunnen benutten en gedijen zij ook uitstekend in de verbaal-linguïstische leeromgeving.

Een hoogbegaafd kind is zo breed ontwikkeld en een alleskunner dat het ook geen hinder zal ondervinden van motorische belemmeringen of de zgn. prikkelgevoeligheid zoals je dat bij veel andere kinderen ziet. Door hun brede waarnemingsvermogen nemen ze dan wel veel meer waar en vangen ze zo mogelijk ook meer prikkels op; maar hun hersens zijn hier uitstekend op afgestemd om dit ook goed te kunnen filteren.

Een hoogbegaafd kind raakt te nimmer over-emotioneel, irrationeel of boos. Natuurlijk zijn er teleurstellingen zoals bij ieder mens, en zo mogelijk zijn de teleurstellingen nog groter of vaker aanwezig bij deze kinderen; maar juist daardoor zijn ze hier ook beter op afgestemd om hier mee om te gaan.

Een hoogbegaafd kind is makkelijk leesbaar en een open boek; what you see is what you get. Met een ongecompliceerde vrolijke lach stort dit kind zich leergierig met veel respect en geduld vol op het leven en vooral school, en uiteraard met veel zelfdiscipline om keurig in de positie te blijven waar het verwacht wordt.


Wat zou dat toch fijn zijn he!? Ik vraag me toch geregeld af waarom ik dan keer op keer zoveel gestruikel zie ontstaan rondom dit soort kinderen, deze alleskunners; de potentie van de maatschappij; de excellente leerlingen!



  • Comments(0)//www.sensiwattes.nl/#post10

Van binnen naar buiten

HBPosted by Sensiwattes Tue, October 21, 2014 21:10:41
Direct was ik scherp, toen ik Ali B de opmerking hoorde maken 'van binnen naar buiten ipv van buiten naar binnen'.
En ik heb het hem nu al 2 keer horen benoemen in de blind auditions van The Voice of Holland.

Van binnen naar buiten, ja, wow, het klinkt zo mooi! Wat zou coach Ali meegeven aan een sensorisch gevoelig persoon? Van binnen naar buiten?

Wat als van buiten naar binnen zo groot is, dat er weinig meer van binnen naar buiten gaat?

Naar binnen? Geluiden, de zon, gevoel, zoveel!

En wat kan er dan naar buiten?

En wat als er al zoveel binnen is? Gedachten, gevoelens, een groot bewustzijn, met iedereen rekening willen houden, anderen en de omgeving intens aanvoelen, beelddenken, razende beelden.

Van binnen naar buiten? Maar wat als dat teveel is voor buiten? Weer rekening houden met, politiek correct blijven, aanpassen, onderpresteren, want ohwee ohwee als anderen geraakt worden.

Wat als een persoon, zoveel talent, zoveel zien, zoveel horen, zoveel voelen, teveel binnen heeft, en teveel van buiten voelt. Hoe moet het dan nog van binnen naar buiten?

Kan er genoeg gefilterd worden om de balans van binnen naar buiten te krijgen, en is de wereld er klaar voor om het van binnen naar buiten te ontvangen zonder oordeel of verwachting?

Ik kon heel goed voelen was coach Ali bedoelde, maar hoe kom je daar door buiten en binnen heen?



  • Comments(0)//www.sensiwattes.nl/#post6