sensiwattes

sensiwattes

Sensiwattes?

Ieder mens heeft te maken met sensorische integratie. Het is de manier waarop onze zintuigen signalen doorgeven aan onze hersenen waarop we onze omgeving kunnen waarnemen en ons staande kunnen houden in die omgeving en het leven. Een groeiende groep kinderen en volwassenen lopen tegen problemen aan in de sensorische integratie omdat de signalen te zwak of te sterk doorgegeven worden en omdat onze zintuigen steeds meer belast worden in de moderne wereld en efficiƫnter aan de bak moeten.

Buitentherapie

BuitenPosted by Sensiwattes Mon, September 01, 2014 22:27:14


Na mijn trapavontuur van vorige week werd ik vandaag aan het werk gezet door mijn dochter. Ik dacht, ohw, die trap, dat lukt wel. Maar dat viel toch nog vies tegen! Beetje glibberig, treden toch best hoog, een enkele ontbrak. Gelukkig was daar mijn dochter; "Mama, ik doe het wel even voor! Dan doe je mij na!". Wat fijn zo'n goede hulp! En wat soepel ging ze ineens trots de trap af! Helemaal trots om haar moeder te kunnen helpen!

Toen was het mijn beurt, ze vond zelf de boomstronken springen nu wel weer lastig, dus nu was het mijn beurt om voor te doen vond ze, zodat zij het na kon doen. Wel nog met een handje erbij, want als je dat eenmaal kan, betekent niet dat het dan nooit meer spannend is.


Wat fijn dat we elkaar zo over en weer kunnen helpen! En wat is een speeltuin of park dan gewoon een heel mooi sensorisch oefenlokaal, zomaar in de buitenlucht!
Want het hoeft ook niet altijd ingewikkeld met allerlei speelmaterialen en hulpmiddelen. Zintuigen gebruiken kan gewoon overal. De kunst is door die sensorische bril te kijken en te kunnen voelen wat lastig is, en wat zou kunnen helpen om dat te overwinnen.

Vestibulair valt er doorgaans veel te beleven in een speeltuin, en het is dan ook fijn om even rustig zelf te kunnen stoeien en oefenen met klimmen en klauteren terwijl het soms echt wel even spannend is. In die rust dat je niet bang hoeft te zijn dat een ander kindje voorbij stuift zodat je misschien dan toch uit balans raakt. Mama, wel even 2 handen vasthouden met over de tak lopen; 1 hand is dan best weer heel spannend. Maar ze doet het, en daagt zichzelf uit om vervolgens zelf los te staan op de tak. Gewoon doen, ervaren, jezelf overwinnen, maar spannend blijft het.


Toen bedacht dochterlief nog een mooie oefening voor zichzelf, tekenen in zand!
Het geeft tactiel een extra stimulans, je leert je lijf te voelen, hoe je huid contact maakt met het zand. Dan gaat de aandacht van het hoofd naar het lijf, juist door dat zand actief te voelen.


En dan nog even rondzwieren, vrij, en draaien op de school; mama; wel hard hoor; nog harder!


Nu kan ik heel interessant doen, kijk, we hebben therapie gedaan; maar dit is gewoon lekker buiten spelen; samen plezier maken, dochter alleen plezier laten maken, elkaar helpen, en even ontspannen.
Maar het draagt ook bij, om te kunnen oefenen, juist in die ontspannenheid, vrijheid en speelsheid. Hoe verrassend dat de samenwerking dan beter is, er meer plezier is, er meer leren is, de dingen dan ineens minder lastig lijken.

Vanuit die sensorische bril zie ik wel waar de uitdagingen liggen, en wat juist zo leuk is, of extra spannend. En dan is het gewoon leven en ervaren!


Tactiel

Dit heeft vooral met de huid te maken; last hebben van labeltjes in kleding; moeite hebben met aanraking of juist veel aanraking of stevige aanraking nodig hebben. Zo kun je gevoelig zijn voor zachte aanrakingen maar wel een stevige knuffel als fijn ervaren.


Vestibulair

Dit heeft te maken met het evenwicht en het aanvoelen van beweging in je lichaam. Als je vestibulair overgevoelig bent dan geven je zintuigen heel wat waarschuwingssignalen af op het moment dat je de trap afloopt, op straat loopt, als iemand te dichtbij komt of als een kind speelt of in klimtoestellen klimt.
Bij ongevoeligheid is het juist fijn om dit soort uitdagingen op te zoeken; veel rondjes draaien.


  • Comments(1)//www.sensiwattes.nl/#post2