sensiwattes

sensiwattes

Sensiwattes?

Ieder mens heeft te maken met sensorische integratie. Het is de manier waarop onze zintuigen signalen doorgeven aan onze hersenen waarop we onze omgeving kunnen waarnemen en ons staande kunnen houden in die omgeving en het leven. Een groeiende groep kinderen en volwassenen lopen tegen problemen aan in de sensorische integratie omdat de signalen te zwak of te sterk doorgegeven worden en omdat onze zintuigen steeds meer belast worden in de moderne wereld en efficiënter aan de bak moeten.

All about labels

ASSPosted by Sensiwattes Fri, February 27, 2015 14:30:53
Labels, we horen het vandaag de dag steeds meer. Hoeveel ouders komen er wel of niet mee in aanraking? Wat is gewenst? Wat is het gemiddeld? Wat is de norm?

Wanneer moet je je zorgen maken? Wanneer moet je ingrijpen?

Zorgen maken...

Mijn ervaring is dat zorgen maken sowieso averechts werkt in het groot brengen van een kind. Het lijkt een uiting te zijn van stress. Mijn ervaring is dat het een verwijdering brengt in de verbondenheid tot het kind. En toevallig ons kind is zo afhankelijk van die verbondenheid. Ze kan heel zelfverzekerd, zelfstandig en autonoom zijn als ze die veilige basis heeft; maar schiet alle kanten op als er aan die veilige basis getoornd wordt.

Glas halfvol/halfleeg...

Ik zal een oppurtunist zijn, of een optimist, maar ik ga graag uit van kansen. Ik grijp ieder stukje hoop vast om op voort te kunnen bouwen, maar houdt het grote geheel in de gaten om te waken voor misstapjes waarbij je in een vicieuze cirkel kunt komen. Ik geef kans om te leven, kans om te ontplooien, ook al is dat niet volgens het gemiddelde; ook al is dat trager; ook als is dat topdown; ook al is dat erg asynchroon. Puzzelstukjes vallen in elkaar; en beetje bij beetje creëer ik bruggetjes tussen de puzzelstukjes om te zien of we op het goede spoor zitten. Als het werkt dan werkt het!

En als iets niet werkt?

Een kind krijgt een label; alleen de bijbehorende aanpak lijkt niet goed aan te slaan; het kind lijkt zich meer te verwijderen; meer in verzet; terwijl bij een aanpak die wellicht minder volgens de DSM onderbouwd is wel meer vruchtbare resultaten geeft; wat zegt dit dan over een label? Klopt het label nu wel of niet? Kijken we gewoon verkeerd naar labels? Wat is nu wat?

Veel grijze gebieden...

Ik zie heel veel overlappingen tussen labels, en het maakt niet zoveel uit hoe het beestje heet; het gaat erom wat voor een kind werkt.
Voor mij is HB, beelddenken, SI, topdown; het glas halfvol; en met echt genoeg, meer dan genoeg uitdagingen; maar ook veel zinnige handvaten.
ASS voelt als het glas halfleeg, dat zal niet voor iedereen gelden, maar ik kreeg er geen handvaten door; ik zag mijn kind zich juist meer afsluiten omdat mensen haar steeds minder gingen zien.
Ja ik snap waarom kenmerken gezien worden; maar de onderliggende redenen daar vind ik andere verklaringen voor.
Maar ASS geeft aan dat een mens limieten heeft; terwijl beelddenken en SI en HB aangeeft dat er grote uitdagingen zijn maar waar ook oplossingen voor zijn.

Kwestie van de kip en het ei?

Wat voor label er ook geplakt wordt; gaat het er uiteindelijk gewoon niet om dat het kind bloeit? Thrived? Eigenwaarde heeft of hervindt, contact voelt, vanuit zichzelf leert te handelen, ervaren, en leven? Als je met 1 puzzelstukje anders leggen de opluchting bij het kind zien; en ook in die buitenwereld ziet openen ipv alleen het veilige thuis; gaat het er dan om wie er gelijk heeft om een label; of gewoon dat dit kind de ruimte voelt om te kunnen leven en meer vertrouwen krijgt in die omgeving? Dat het zich niet beoordeelt voelt omdat het kennelijk niet volgens het gemiddelde ontwikkelt? Die gemiddelde krijg je toch niet rechtgetrokken; en er zijn gewoon verschillen in beleving, in talenten; die ieder hun waarde kunnen geven; maar ieder mens heeft wel dat leven; en moet zijn eigen leven zien in te richten naar eigen waarde met die sterke en zwakkere kanten. Misschien iets meer ruimte geven voor iets meer kleur; verscheidenheid, en genieten van elkaars talenten?

Even op het hart gedrukt...

Dit is niet om aan te geven dat ik zo twijfel aan ieders label; iederen ouder kan dit zelf beter inschatten; en het gaat erom wat werkt; met welk label of zonder label dan ook.
Het is wat ikzelf ben gaan zien. Hoe een zienswijze en/of benadering een grote impact op een kind kan hebben. Het verschil tussen selffulfilling prophecy of leren zichzelf te zijn en steeds meer te leren staan; vertrouwen te hervinden om te kunnen communiceren; bij zichzelf te blijven; en dat is nog lang niet ideaal; nog genoeg te behalen; maar er is wel zichtbaar een verschil door benadering. En het verschil zit hem in de verbinding; empathie; het kind te durven zien en accepteren.

Niet Lineair

Soms gaan kinderen gewoon niet volgens de gemiddelde lijntjes, niet lineair. Dan ben je als brave ouder of opvoeder al snel de weg kwijt; help; buiten m'n comfort zone!!!?? Waarom doet mijn kind gewoon niet zoals ieder ander? Maar wellicht verloopt hun ontwikkeling gewoon schots en scheef; topdown, asynchroon. Dat kan. Dat is dan wel de eigen ontwikkeling; je kunt een andere weg insturen; maar is dat dan wel de juiste ontwikkeling voor dit kind? Ze kunnen het trucje aanleren, maar ten koste waarvan?

Wel of niet vroegtijdige interventie?

Ik ben niet zozeer voor of tegen van vroegtijdige interventie. Wel ben ik voor het laten leven van een kind. Als een jong kind jarenlang veel wordt geobserveerd en behandeld dan wordt dit onderdeel van de realiteit van het kind. Ik denk dat dit een stuk doeltreffender kan waar het kind minder signalen in oppikt waarin het afgekeurd wordt. Een jong kind kan zich al heel bewust zijn van observerende blikken. Ik kan er weinig op tegen hebben als het kind de ruimte krijgt te groeien, maar ook zinnige steun om het te ondersteunen op gebieden waar het gewoon even lastig wordt; terwijl deze (kunstmatige) factoren wel verlangd worden van het kind aan te kunnen (bijv veel prikkels doorstaan).

Hoe het ook anders kan...

Ik kwam weer een mooi linkje tegen; hoe het ook anders kan. Een andere zienswijze die zoveel kan veranderen in het leven van een mens; en gunnen we niet ieder mens die kansen? Deze video laat ook zien hoe een kind met ogenschijnlijk veel leerproblemen en gedragsproblemen weldegelijk kansen benut.



  • Comments(0)//www.sensiwattes.nl/#post9

Ijsjes!

EtenPosted by Sensiwattes Mon, February 02, 2015 11:49:09
Al een tijdje aasde ik erop; de Zoku®! En sinds afgelopen zomer hebben we er dan 1!

Dat is een handige snelle ijsjes maker! Wat ik niet kon vermoeden was hoe handige die precies wel niet is!
Want; ik heb een dochter die wel graag smoothies maakt; maar dus niet graag drinkt; want er zitten stukjes in; hoe fijn dan ook gemaakt in de blender.

En de smoothies leken me juist zo handig om wat extra goede dingen binnen te krijgen terwijl ze met andere voedingsproducten meer moeite heeft.

Maar zo'n smoothie daar kun je dus ook prima een ijsje van maken! Geweldig! En dochter is dol op ijsjes; dus 2 vliegen in 1 klap; zij heeft een gezonder suikervrij troepjesvrij ijsje; en een smoothie waar weer wat extra voedingsstoffen aan toegevoegd kunnen worden.

Ik zie op de Amerikaanse SPD community ook geregeld ook Pediasure aangeboden worden aan kinderen die moeizame of problematische eters zijn. Maar ik wordt dan toch niet geheel blij van de ingrediënten lijst.

Met zelf deze ijsjes maken kan ik er zelf voor kiezen of er wel of geen suiker in gaat bijv. En het is leuk, lekker, en gezond. En als ouder geeft het wat meer rust om zo de druk eraf te krijgen dat het kind wel de ruimte krijgt om op een gezonde manier het eetpatroon uit te bouwen.

Bij serieuze sensorische orale problemen is het altijd verstandig om te overleggen met een sensorisch therapeut of logopediste. Maar als ouder geeft dit meer ruimte.

Overigens kan op ijsblokjes kauwen en ijsjes eten ook een uiting van stimming zijn; bij overprikkelde kinderen kan het een rust geven.









  • Comments(0)//www.sensiwattes.nl/#post8

Crunchy Goodness!

EtenPosted by Sensiwattes Sun, January 18, 2015 09:27:23
Binnen de sensorische integratie genoeg kinderen die moeite hebben met structuren, smaken, en geuren.
Wat ik veel zie is dat tot de favorieten (vooral op de amerikaanse spd community) dan behoren; chips (crunchy), kipnuggets, aardappelpuree, macaroni met kaas.

Maar kinderen kunnen veel meer lekker vinden dan dat! Ook binnen een sensorisch profiel!

Dochter heeft granaatappel ontdekt bij een vriendinnetje; en lekker dat ze het vind! Het is crunchy, het zijn net een soort snoepjes, en boordevol vitaminen C!

Tevens een uitstekende oefening voor de fijne motoriek! Wat wil je nog meer!? ;)





  • Comments(0)//www.sensiwattes.nl/#post7

Van binnen naar buiten

HBPosted by Sensiwattes Tue, October 21, 2014 21:10:41
Direct was ik scherp, toen ik Ali B de opmerking hoorde maken 'van binnen naar buiten ipv van buiten naar binnen'.
En ik heb het hem nu al 2 keer horen benoemen in de blind auditions van The Voice of Holland.

Van binnen naar buiten, ja, wow, het klinkt zo mooi! Wat zou coach Ali meegeven aan een sensorisch gevoelig persoon? Van binnen naar buiten?

Wat als van buiten naar binnen zo groot is, dat er weinig meer van binnen naar buiten gaat?

Naar binnen? Geluiden, de zon, gevoel, zoveel!

En wat kan er dan naar buiten?

En wat als er al zoveel binnen is? Gedachten, gevoelens, een groot bewustzijn, met iedereen rekening willen houden, anderen en de omgeving intens aanvoelen, beelddenken, razende beelden.

Van binnen naar buiten? Maar wat als dat teveel is voor buiten? Weer rekening houden met, politiek correct blijven, aanpassen, onderpresteren, want ohwee ohwee als anderen geraakt worden.

Wat als een persoon, zoveel talent, zoveel zien, zoveel horen, zoveel voelen, teveel binnen heeft, en teveel van buiten voelt. Hoe moet het dan nog van binnen naar buiten?

Kan er genoeg gefilterd worden om de balans van binnen naar buiten te krijgen, en is de wereld er klaar voor om het van binnen naar buiten te ontvangen zonder oordeel of verwachting?

Ik kon heel goed voelen was coach Ali bedoelde, maar hoe kom je daar door buiten en binnen heen?



  • Comments(0)//www.sensiwattes.nl/#post6

Water & water

SpelPosted by Sensiwattes Tue, October 14, 2014 09:02:55
Wat heerlijk is het om met water te spelen!

Gisteren was dochter heerlijk aan het spelen met 2 andere vormen van water; waterbeads en slijm. Ze had van de juf een grote zak slijm meegekregen naar huis, en we hadden zelf nog waterbeads liggen, dus mooie waterige combi.

Grappig genoeg laat het slijm ons beiden reguleren. Ik zie het meteen in de wegdroomblik in de ogen van dochter. Zelf vind ik het ook heerlijk voelen. Als kind was ik ook al dol op de zakjes smurfensnot en waterslangen en monsterslijm.



Zelf met waterbeads thuis aan de slag?

Ze zijn verkrijgbaar via oa Ebay.
Er zijn kleinere zakjes verkrijgbaar maar ook grotere verpakkingen. De kleine zakjes werken prima, geven al een prima hoeveelheid om mee te spelen.



Het enige wat je hoeft te doen is een zakje in een pot te gieten en dan per zakje 400ml water toevoegen.


Binnen 4 uur zul je ze langzaam zien groeien, ze nemen het water op.






Na 4 uur zijn ze klaar en kan ermee gespeeld worden!



En je kunt ook experimenteren met waterbeads in slijm, dan is het net kikkerdril. Grappig is dat de beiden materialen niet vermengen met elkaar, ze tasten elkaar niet aan.



  • Comments(2)//www.sensiwattes.nl/#post5

Sensory Bin: Thema Herfst

DIYPosted by Sensiwattes Mon, September 15, 2014 20:59:34
Een sensory bin kan heel fijn zijn om mee te werken bij sensorische integratie. Er kunnen allerlei materialen in verwerkt worden die tactiele informatie stimuleren, beter contact te leggen met het lichaam, het voelen, en tevens werkt het regulerend/ontspannend.

De volgende materialen worden veel gebruikt in sensory bins:

- Rijst
- Pasta
- Kastanjes
- Peulvruchten
- Moonsand
- Scheerschuim
- Water

Herfst Sensory Bin

Benodigdheden:

- 1,5 tot 2 kg rijst
- Azijn
- Levensmiddelenkleurstof
- Kastanjes
- Eventueel nog andere vondsten uit het bos zoals hout, eikels.
- Afsluitbare bak (ik gebruik 9 ltr bakken van de Xenos)

Werkwijze

Doe 300-400 gram gram rijst in een plastic bak of zak met een scheutje azijn en levensmiddelenkleurstof naar behoefte. Meng dit tot de rijst volledig gekleurd is.
Ik doe dit door de plastic zak goed door te kneden. Pas op dat de plastic zak niet gaat scheuren.



De rijst is nu goed gemengd met de azijn en levensmiddelenkleurstof.
Verspreid de rijst op een bord of bakplaat met bakpapier en zet de oven op de laagste stand met de ovendeur op een kiertje. Laat de rijst nu langzaam drogen in de oven.



Nu kun je ook andere kleuren maken.
Voor de Herfst bin heb ik gekozen voor groen, geel, oranje en bruin.
Als alle rijst gekleurd is kun je de bak gaan inrichten.
De kleuren rijst heb ik netjes naast elkaar gegoten.
Nog wat aangekleed met kastanjes en eikels en een tak.
Wij kregen een zak kastanjes van dochter haar vriendin, daar zijn we heel blij mee!


Dochter had een pittige/sensorische dag op school. Van het weekend een leuk festijn gehad met veel prikkels, wel voldoende rust ingelast. Maar toch kwam het er op school uit. Wat is er dan fijner om gewoon lekker met een sensory bin aan de slag te gaan en te ontprikkelen?

Ze sorteerde de kastanjes eruit, met een walnotendop kon ze de rijst scheppen, hier maakte ze een taartje van, roerde de rijst met de tak, en zo heeft ze zich heerlijk vermaakt met deze herfst bin op een mooie nazomerdag!





  • Comments(0)//www.sensiwattes.nl/#post4

Vestibulair? Proprioceptie? SI Termen!

SI AlgemeenPosted by Sensiwattes Sun, September 14, 2014 20:48:58
Vestibulair? Proprioceptie? Wat een termen allemaal! En niet alledaags!
Als moeder weet ik inmiddels wat deze termen inhouden en gooi ik te pas en te onpas met de termen omdat ze zo logisch en sluitend zijn; maar de termen zijn niet voor iedereen bekend. Wat houden ze in? Hier een korte uitleg:

Visueel

Voor de meeste mensen wel bekend; de zintuiglijke signalen die je met je ogen waarneemt. Ook hierin kun je gevoelig reageren of juist ongevoelig voor zijn. Denk aan bijv gevoelig voor zonlicht of veel visuele prikkels; of juist veel visuele prikkels opzoeken.

Auditief

Ook voor veel mensen wel bekend; het is hoe we de wereld waarnemen via de oren; hoe we horen. Ook hier kan je overgevoelig of ongevoelig voor zijn; last hebben van geluiden of juist het fijn vinden als de tv of radio hard staat.

Tactiel

Dit heeft vooral met de huid te maken; last hebben van labeltjes in kleding; moeite hebben met aanraking of juist veel aanraking of stevige aanraking nodig hebben. Zo kun je gevoelig zijn voor zachte aanrakingen maar wel een stevige knuffel als fijn ervaren.

Vestibulair

Dit heeft te maken met het evenwicht en het aanvoelen van beweging in je lichaam. Als je vestibulair overgevoelig bent dan geven je zintuigen heel wat waarschuwingssignalen af op het moment dat je de trap afloopt, op straat loopt, als iemand te dichtbij komt of als een kind speelt of in klimtoestellen klimt.
Bij ongevoeligheid is het juist fijn om dit soort uitdagingen op te zoeken; veel rondjes draaien.

Proprioceptie

Hier gaat het om de aansturing van de spieren, de verhouding tot de omgeving.
Een beker op tafel zetten, inschatten hoe groot je een sprong moet maken. Het contact en de controle die je over je lichaam hebt ten opzichte van de omgeving.

Andere zintuigen

Daarnaast kunnen mensen overgevoelig of ongevoelig zijn op de andere zintuigen; mondgevoel, reuk, maar ook het kunnen reguleren van lichaamsfuncties (bijv. temperatuur).

Over- en ongevoeligheid

In Engelse termen wordt gesproken over seeking en avoiding gedrag. Seeker is als je ongevoelig bent voor bepaalde zintuiglijke informatie en je lichaam om meer zintuiglijke input vraagt (tv hard, veel bewegen, hard praten). Avoider is als je overgevoelig bent voor zintuiglijke input en de input die je ontvangt al snel teveel wordt; denk aan het afdekken van de oren voor geluid.
Deze over- en ongevoeligheid kunnen naast elkaar staan; zelfs op dezelfde gebieden.

Hier een Engelstalig filmpje met de uitleg over de verschillende termen:








  • Comments(1)//www.sensiwattes.nl/#post3

Buitentherapie

BuitenPosted by Sensiwattes Mon, September 01, 2014 22:27:14


Na mijn trapavontuur van vorige week werd ik vandaag aan het werk gezet door mijn dochter. Ik dacht, ohw, die trap, dat lukt wel. Maar dat viel toch nog vies tegen! Beetje glibberig, treden toch best hoog, een enkele ontbrak. Gelukkig was daar mijn dochter; "Mama, ik doe het wel even voor! Dan doe je mij na!". Wat fijn zo'n goede hulp! En wat soepel ging ze ineens trots de trap af! Helemaal trots om haar moeder te kunnen helpen!

Toen was het mijn beurt, ze vond zelf de boomstronken springen nu wel weer lastig, dus nu was het mijn beurt om voor te doen vond ze, zodat zij het na kon doen. Wel nog met een handje erbij, want als je dat eenmaal kan, betekent niet dat het dan nooit meer spannend is.


Wat fijn dat we elkaar zo over en weer kunnen helpen! En wat is een speeltuin of park dan gewoon een heel mooi sensorisch oefenlokaal, zomaar in de buitenlucht!
Want het hoeft ook niet altijd ingewikkeld met allerlei speelmaterialen en hulpmiddelen. Zintuigen gebruiken kan gewoon overal. De kunst is door die sensorische bril te kijken en te kunnen voelen wat lastig is, en wat zou kunnen helpen om dat te overwinnen.

Vestibulair valt er doorgaans veel te beleven in een speeltuin, en het is dan ook fijn om even rustig zelf te kunnen stoeien en oefenen met klimmen en klauteren terwijl het soms echt wel even spannend is. In die rust dat je niet bang hoeft te zijn dat een ander kindje voorbij stuift zodat je misschien dan toch uit balans raakt. Mama, wel even 2 handen vasthouden met over de tak lopen; 1 hand is dan best weer heel spannend. Maar ze doet het, en daagt zichzelf uit om vervolgens zelf los te staan op de tak. Gewoon doen, ervaren, jezelf overwinnen, maar spannend blijft het.


Toen bedacht dochterlief nog een mooie oefening voor zichzelf, tekenen in zand!
Het geeft tactiel een extra stimulans, je leert je lijf te voelen, hoe je huid contact maakt met het zand. Dan gaat de aandacht van het hoofd naar het lijf, juist door dat zand actief te voelen.


En dan nog even rondzwieren, vrij, en draaien op de school; mama; wel hard hoor; nog harder!


Nu kan ik heel interessant doen, kijk, we hebben therapie gedaan; maar dit is gewoon lekker buiten spelen; samen plezier maken, dochter alleen plezier laten maken, elkaar helpen, en even ontspannen.
Maar het draagt ook bij, om te kunnen oefenen, juist in die ontspannenheid, vrijheid en speelsheid. Hoe verrassend dat de samenwerking dan beter is, er meer plezier is, er meer leren is, de dingen dan ineens minder lastig lijken.

Vanuit die sensorische bril zie ik wel waar de uitdagingen liggen, en wat juist zo leuk is, of extra spannend. En dan is het gewoon leven en ervaren!


Tactiel

Dit heeft vooral met de huid te maken; last hebben van labeltjes in kleding; moeite hebben met aanraking of juist veel aanraking of stevige aanraking nodig hebben. Zo kun je gevoelig zijn voor zachte aanrakingen maar wel een stevige knuffel als fijn ervaren.


Vestibulair

Dit heeft te maken met het evenwicht en het aanvoelen van beweging in je lichaam. Als je vestibulair overgevoelig bent dan geven je zintuigen heel wat waarschuwingssignalen af op het moment dat je de trap afloopt, op straat loopt, als iemand te dichtbij komt of als een kind speelt of in klimtoestellen klimt.
Bij ongevoeligheid is het juist fijn om dit soort uitdagingen op te zoeken; veel rondjes draaien.


  • Comments(1)//www.sensiwattes.nl/#post2
« PreviousNext »